Twoje dziecko kolekcjonuje porcelanowe figurki albo muszelki? Wydaje Ci się, że urządziło ze swego pokoju stragan ze starociami albo hangar dla modeli samolotów? Uważasz, że niepotrzebnie marnuje czas zamiast się uczyć? Nie irytuj się. To dobrze, że ma jakieś hobby.
Od najmłodszych lat dzieci lubią coś gromadzić, np. kasztany, żołędzie, szyszki, muszle i inne. Zależnie od mody są to rzeczy mniej lub bardziej wartościowe.
Ola (10 lat) zbiera przeróżne monety – ma już sporą kolekcję z różnych krajów. Janek (lat 13) od najmłodszych lat zbiera żołnierzyki - czołgiści, lotnicy, ułani stoją w jego pokoju niemal wszędzie - na parapecie, podłodze, półkach z książkami. Kasia (9 lat) kolekcjonuje szklane słonie - najbardziej lubi te, które unoszą trąbę, bo podobno przynoszą szczęście. Natomiast Kuba (14 lat) upodobał sobie przedwojenne widokówki - najładniejsze oprawił w ramki, resztę gromadzi w pudełkach po butach.
To nie dziwactwo ani strata czasu
Niemal każde dziecko ma lub miało jakąś swoją kolekcję. Pocztówki, figurki, muszelki, monety, autografy, znaczki, kubki z flagami państw czy herbami miast itd., itp. Zbierać można w zasadzie wszystko. Nierzadko rodzice traktują takie hobby z pobłażaniem czy wręcz z lekceważeniem, choć zwykle sami w dzieciństwie też coś kolekcjonowali. Ale teraz to dla nich strata czasu, dziwactwo. Woleliby, żeby ich dzieci zamiast zajmować się zbieraniem rupieci siedziały nad książkami. Często dochodzi na tym tle do starć.
Tymczasem, zdaniem psychologów, wszelkie pasje są bardzo cenne. Dziecko, które ma swoje zainteresowania, lepiej się rozwija. To tylko z pozoru marnotrawienie czasu. Nawet spowodowane modą zbieranie kart telefonicznych, zabawek z kinder niespodzianek czy kart z postaciami z kreskówek to czas poszukiwań i poznawania siebie. Wielu pedagogów twierdzi, że pasje są ważniejsze niż stopnie w szkole.
Dziecko, którego świat ogranicza się tylko do kolekcjonowania dobrych stopni, jest mniej szczęśliwe od tego, które oprócz nauki ma jeszcze jakąś odskocznię. Hobby sprawia przyjemność, daje satysfakcję, odstresowuje. Pomaga łatwiej znieść szkolne porażki, napięcia między rówieśnikami i kłopoty w domu. Niewątpliwie posiadanie własnej kolekcji dodaje dziecku pewności siebie, wyróżnia je i podnosi jego pozycję w grupie.
Korzyści kolekcjonowania
Hobby niewątpliwie daje dziecku radość i siłę. Ale oprócz tego ma wiele innych korzyści.
Kolekcjonowanie pozytywnie kształtuje charakter - uczy cierpliwości i oszczędzania. Zdobycie upragnionego okazu często wymaga wiele zachodu i wyrzeczeń. Dziecięce zbiory poszerzają wiedzę, pomagają zdobyć nowe umiejętności, mogą stać się początkiem poważnych zainteresowań. Jeśli dziecko zbiera np. żołnierzyki jest wysoce prawdopodobne, że zacznie pasjonować się historią. Jeśli zbiera np. figurki słoni, być może będzie chciało dowiedzieć się więcej o tych niezwykłych zwierzętach.
Kolekcja może mieć więc znaczenie edukacyjne, choć często to po prostu beztroska zabawa. Zawsze jednak jest dla dziecka skarbem, za który gotów jest dać się pokroić. Nie należy więc podważać sensu jej tworzenia ani umniejszać wartości zbiorów. To prawda, że często oznaczają rozgardiasz i wydatki, że kiedyś i tak te "cenne okazy" wylądują w piwnicy. Ale trzeba docenić pracę i zaangażowanie pociechy. Warto też nadać zbieractwu pewne ramy, aby nie wymknęło się spod kontroli - a więc eksponaty przechowywane są w wyznaczonym miejscu, szkoła nie schodzi przez nie na ostatni plan i nie wolno zbierać rzeczy, które mogą być niebezpieczne (np. naboje).
Zamiast się złościć czy podśmiewać wspieraj swoje dziecko
„Skarby" dziecięce zwykle stają się po pewnym czasie siedliskiem kurzu i powodem nieporozumień domowych w czasie robienia porządków. Rodzice jednak powinni wykorzystać tę pasję i nadać jej sens. Wystarczy dać dziecku jakąś szafkę lub szufladki, gdzie będzie mogło układać swoje zbiory w różnych pudełkach i pudełeczkach (np. od zapałek, czekoladek, butów itp.).
Nie można lekceważyć tej dziecięcej potrzeby i wyrzucać kolekcji do śmieci, bo w ten sposób niszczymy i przekreślamy pęd do rozwoju. Należy tylko umiejętnie, cierpliwie pokierować dzieckiem.
Kolekcjonowanie kryje w sobie różne możliwości wychowawcze. Jest to więc okazja, by nauczyć dziecko porządku: segregowania zbiorów, umieszczania w odpowiednich kopertach, pudełeczkach, robienia ładnych podpisów, a także wykazu treści na każdym z nich. Zwracamy przy tym uwagę na stronę estetyczną, a więc wzbogacanie ilustracjami wyciętymi z kolorowych czasopism, fotografiami, rysunkami itp.
2010-01-23 
