Edula

Jak walczyć z agresją u dzieci?

data: 2010-03-23

Dzieci robią różne rzeczy. Przezywają się, biją, szturchają. To zwykle niepokoi rodziców, którzy nie wiedzą czy wybryki ich dziecka to zwykłe, dziecięce zabawy, czy już agresja, z którą trzeba walczyć. Poniżej przedstawiamy kilka rad, które – mamy nadzieję – pomogą Wam odpowiednio zachować się w sytuacji, gdy Wasze dziecko stanie się agresywne, lub gdy będzie ofiarą agresywnych zachowań.

Agresor.
Dziecko w pewnym wieku zaczyna niejako testować dorosłych. Sprawdza na ile może sobie względem nich pozwolić. Zwykle zaczyna się od używania brzydkich słów. To mniej więcej ten moment, w którym Wasze dziecko przychodzi ze szkoły z uwagą w dzienniczku, w której widnieje, że Wasza pociecha używa wulgaryzmów.

Rodzice wtedy najczęściej sprawę bagatelizują, bo w końcu to nic takiego. Każdemu z nas się zdarza. Ale….Dla dziecka jest to pierwszy znak, że takie zachowanie nie jest przez rodziców potępiane, a więc ma ono przyzwolenie na przynajmniej słowną agresję wobec innych. W związku z tym rozpoczyna się dalszy etap testowania dorosłych, w którym granicę stopniowo się przesuwają. Co zrobią moi rodzice, kiedy szturchnę kolegę? A co będzie, gdy go popchnę? A co, jeśli powiem, że moja Pani w szkole jest kretynką?

Brak reakcji ze strony rodziców nawet w tak – pozornie błahych sytuacjach – może stać się początkiem agresji w szkole, której powodów może być wiele. A to, że kolega jest gruby, łysy, rudy, piegowaty, zezowaty, i tak dalej…

Jak sensownie reagować?
Przede wszystkim reakcja na niepożądane zachowania dziecka w szkole powinna być wielostronna. A zatem reagować powinni zarówno nauczyciele jak i rodzice. Niedopuszczalna w takich sytuacjach jest niekonsekwencja! Nie może być tak, że wychowawca w sposób oczywisty i jasny potępia bójki, poszturchiwania czy wyśmiewanie innych, a rodzice w domu sprawę ignorują i nie wyciągają z tego żadnych dalej idących konsekwencji.

Zatem:
Jeśli jesteś nauczycielem BEZWZGLĘDNIE informuj rodziców o złym zachowaniu dziecka, ale bardzo DOKŁADNIE WSKAZUJ na czym to niepożądane zachowanie polega.

Jeśli jesteś rodzicem NIE BAGATELIZUJ informacji od nauczyciela. Porozmawiaj z dzieckiem tak, aby z jednej strony poznać rzeczywiste przyczyny agresywnego zachowania, a z drugiej zaś, dać mu jasno do zrozumienia, że nie wyrażasz zgody na takie postępowanie. Jeżeli nie możesz sobie jednak z tą sytuacją poradzić nie wahaj się prosić pomoc, czy to nauczyciela, czy szkolnego pedagoga czy psychologa.

Jeśli szkoła nie zatrudnia psychologa należy udać się do najbliższej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej.

A co jeśli moje dziecko jest ofiarą przemocy?
Zupełnie inaczej należy się zachować, gdy nasza pociecha przychodzi do domu i mówi, że kolega się z niego śmiał, popchnął go lub nazwał grubasem, bądź zamyka się w sobie i  nie chce chodzić do szkoły. Może to być oznaką, że twoje dziecko stało się ofiarą przemocy w szkole.

Zasady są proste:
Po pierwsze:  Nie bagatelizujcie sprawy. Ignorując agresywne zachowania dzieci w stosunku do Waszej pociechy, dajecie sygnał, że w agresorach nie ma nic złego.

Po drugie:  Porozmawiajcie spokojnie z dzieckiem i wynotujcie wszystkie akty przemocy, z którym się spotkało. Jednocześnie dajcie wyraźny sygnał, że tak być po prostu nie może, i że Wy – jako rodzice – dołożycie wszelkich starań, żeby takie sytuacje się więcej nie powtórzyły.

Po trzecie:  Porozmawiajcie z wychowawcą klasy. Wymieńcie się uwagami i opracujcie system działania. Ważne jest, aby w takiej sytuacji kontakt z wychowawcą był wielokrotny, tak aby wychowawca wiedział, że kontrolujecie jego pracę i monitorujecie zmiany. Dodatkowo poproś o kontakt z rodzicem agresora. Zazwyczaj, zachowania dzieci są odzwierciedleniem zachowań dorosłych. Może przyczyna zachowań agresywnego dziecka leży w jego najbliższym otoczeniu i to przede wszystkim tam należy szukać źródła problemu.

Po czwarte:  Jeśli zaobserwujecie, że sytuacja dziecka się nie zmienia, pomimo Waszych – udajcie się do dyrektora szkoły. Zrelacjonujcie sytuację i efekty pracy z wychowawcą. Podejmijcie z dyrektorem kolejne kroki, ustalcie plan działania i zadeklarujcie swoją chęć pomocy. Zanotujcie wszystkie pomysły na walkę z agresją jakie przyjdą Wam do głowy.

Po piąte:  Nie bójcie się szukać pomocy u specjalistów. Może Wam pomóc psycholog lub pedagog, działający w Waszej szkole, lub w pobliżu Waszego miejsca zamieszkania. Eksperci mogą skonsultować się zarówno z Wami jak i z pracownikami szkoły, a tym samym – pomóc.

Po szóste: Jeśli żadna z powyższych metod nie okaże się skuteczna to należy w pierwszym rzędzie zgłosić sprawę do organu sprawującego kontrolę pedagogiczną nad szkołą. Takim organem jest Kuratorium Oświaty. Tam, powinniście złożyć wniosek o kontrolę nad szkołą pod kątem problemów związanych z agresją lub przemocą.

W sytuacjach szczególnie trudnych należy wystąpić do Rzecznika Praw Dziecka (Biuro Rzecznika znajduje się Warszawie przy ul. Śniadeckich 10, tel. (22) 696 55 50. Czynne codziennie od 10.00 do 14.00, w czwartki od 14.00 do 18.00.

Autor: Małgorzata Pielka