Edula

Dlaczego dzieci kłamią?

data: 2010-02-17

Kłamstwo to mijanie się z prawdą, mówienie nieprawdy, świadome wprowadzanie innych w błąd. Dlaczego do kłamstw posuwają się dzieci? Czy jest to powód do niepokoju czy zwykłe bujanie w obłokach?

Dziecięce kłamstwa maja różne podłoża i w różnym stopniu powinny nas niepokoić. Jedno jest pewne, to wina dorosłych, że dzieciom się wydaje, iż mijanie się z prawdą to norma. Dzieci obserwują zachowania rodziców i widzą, że nie zawsze mówią oni prawdę, a po drugie nie zawsze tę prawdę opłaca się powiedzieć, lepiej skłamać, że to krasnoludki stłukły talerz.

DZIECIĘCE FANTAZJE.
Dzieci żyją w świecie krasnoludków, wróżek, rozwijająca się wyobraźnia nie zna granic, a wiara w Mikołaja świadczy o dziecięcej niewinności i ufności. Świat realny zlewa się z wyobrażonym. Na tym etapie niewinne kłamstwa o królewnach czy wróżkach mogą być na porządku dziennym. Dziecko żyje marzeniami, chce być księżniczką lub pilotem, marzenia są tak silne, że czasem dziecko wierzy w swoje wyobrażenia i myśli, że to prawda. Często też jest to zwykła próżność, dziecko chce zwrócić na siebie uwagę lub chce zaimponować innym. Jeżeli dziecko normalnie bawi się z rówieśnikami i nie sprawia innych problemów, nie ma powodu do zmartwień.

DZIECIĘCE SMUTKI
Kiedy kłamstwo powinno niepokoić i może świadczyć o problemie?
Kiedy mijanie się z prawdą jest skutkiem strachu przed karą. Dzieci wychowywane w bardzo rygorystycznych warunkach panicznie boją się skutków swoich drobnych błędów, boją się krytyki, kary, dlatego wolą mówić nieprawdę.

Nadmierna kontrola i nadopiekuńczość prowadzą również do wyzwolenia buntu w młodym człowieku. Ciągła kontrola, wypytywanie, sprawdzanie, brak zaufania sprawiają, że dziecko zaczyna kłamać i nie ma ochoty do szczerych zwierzeń. Pamiętajmy, że każdy ma prawo do intymności i prywatności, dziecko również.

Kiedy powodem kłamstwa jest wstyd. Rodzice często uczą swoje dzieci kłamać wpajając zasadę, że biedy, choroby czy innych problemów np. takich jak alkoholizm w rodzinie, należy się wstydzić. Jeżeli chodzi o dzieci alkoholików, to są one mistrzami w kłamaniu, po to aby nie wydać rodzica, że właśnie jest pijany. 

Dzieci kłamią również wtedy, gdy poświęcamy im zbyt mało czasu i czują się zdane tylko na siebie. Nie poświęcając dzieciom należytej uwagi, zapędzeni w pracy i poza nią wysyłamy komunikaty, że problemy naszego dziecka są mało ważne i nas nie interesują, dziecko zamyka się w sobie, wiedząc, że i tak nikt mu nie pomoże więc zawsze odpowiada, że wszystko jest w porządku nie dzieląc się swoimi smutkami.

SPOSÓB NA KŁAMCZUSZKA
Najważniejszą rzeczą jest, aby rozróżnić czy dziecko po prostu fantazjuje, czy kłamie. Jeżeli kłamie, to jaka jest tego przyczyna i podłoże? To są fundamentalne pytania, na które należy sobie odpowiedzieć. Świadome wprowadzanie kogoś w błąd, czyli kłamanie jest skutkiem pewnych problemów. W przypadku jeżeli rodzice nie radzą sobie z kłamstwami dziecka i nie potrafią sami zdiagnozować problemu warto udać się do psychologa, specjalista oceniając sytuację obiektywnie trafniej wychwyci problem.

Z pewnością z małym oszustem należy odpowiednio postępować, przede wszystkim nie należy się pieklić i za każdym razem oskarżać dziecka, jak np. stłucze szklankę, lepiej spokojnie spytać co się stało. Nie należy też za każdym razem karać za drobne przewinienia, zbytnia surowość wyzwoli u dziecka strach. Jeżeli dziecko przyzna się do przewinienia i powie prawdę to wówczas należy dziecko pochwalić za odwagę, można zaznaczyć, że jest nam przykro lub źle się stało lecz nie należy wówczas karać. Nauka dla dziecka byłaby prosta, nie opłaca się mówić prawdy.

Szczere rozmowy z dzieckiem, poświęcanie mu swojej uwagi, pomoc w rozwiązywaniu problemów i tłumaczenie, dlaczego nie należy kłamać, powinny przynieść dobry skutek. W każdej sytuacji pamiętajmy, że to my, jako rodzice jesteśmy wzorem do naśladowania, więc jeżeli tłumaczymy, że kłamać nie należy, to sami też tego nie róbmy.

Redakcja Edula.pl