|
||||
Aktualnie jestem:
Off-Line
ostatnio aktywny o godz.:
16:23 dnia 07.11.2011 |
Status
Użytkownik
Panel aktywności |
 Polecaj Edula.pl znajomym! Każda rejestracja z Twojego polecenia to dodatkowe punkty i nagrody na Twoim koncie! MÓJ KOD POLECAJĄCY |
||
"Miał tyle taktu, co lawina i tyle egocentryzmu, co tornado, ale nigdy nie przyszłoby mu na myśl, że dzieci są dostatecznie ważne, by zachowywać się wobec nich nieuprzejmie. "
czytaj dalej >"Był to ostatni rok, kiedy widziała go Wendy- dziewczynka. Jeszcze przez jakiś czas starała się dla niego nie rosnąć i czuła, że jest mu niewierna, kiedy dostała nagrodę za postępy w nauce. Ale lata przychodziły i odchodziły, a lekkomyślny chłopiec nie przybywał.
czytaj dalej >X:- Rozmawiałaś z nią? Ja: - Próbowałam, ale okazuje się, że nie umiem rozmawiać z kobietami, które uważają, że Alpy są za Uralem a Dżuma na cztery litery.
czytaj dalej >"...Jak wysiądę - dobrze. Jak nie wysiądę - źle. Doskonale znacie te przymusy. Na pamięć macie wykuty alfabet takich neuroz. Wysiąść - dobro. Nie wysiąść - zło. Jak liczba ludzi stojących na przystanku jest nieparzysta - dobrze. Jak parzysta - źle. Jak pestką brzoskwini trafię do kosza - szczęście. Jak nie trafię - katastrofa. Jak winda będzie stała na parterze - harmonia. Jak nie - chaos. Jak przyjdzie na randkę w spódnicy - życie. Jak w spodniach - śmierć. Jak na ciemnej ścianie wieżowca świeci się więcej niż dziewiętnaście okien - wszystko się uda. Jak mniej - nic się nie uda. Jak świeci się dokładnie dziewiętnaście - jestem Bogiem. Jak stolik pod oknem będzie wolny - pełnia. Jak zajęty - nów. Jak w ciągu kwadransa odpisze na esemesa - światło. Jak w ciągu paru godzin, a może nawet jutro - ciemność. Jak znajdę oderwany od mankietu guzik - dobrze. Jak nie znajdę - reszta życia minie na jego szukaniu..." (Jerzy Pilch)
czytaj dalej >"Kiedy wchodzimy w relacje społeczne, oddajemy naszą jednostkowość na rzecz kategorii uniwersalnych. Mówimy: oficer, sprzedawca, matka, ojciec. Dzięki kategoriom uniwersalnym możliwe są relacje społeczne. Ale te kategorie fałszują rzeczywistość, bo gubią jednostkową prawdę. Nasze życie jest przecież tak indywidualne, że – jak mówił Kierkegaard – przypomina jednoosobową łódź, na którą nie można zabrać drugiej osoby. Możemy płynąć obok, ale nigdy razem. Nasze życie jest niekomunikowalne."
czytaj dalej >"Ganiali razem po mieście jak opętani, zachwycając się wszystkim dokoła, jak to wówczas mieli w zwyczaju, co później wywoływało u nich znacznie więcej smutku, refleksji i pustki. Ale wtedy jeszcze tańczyli na ulicach, jakby mieli kuku na muniu, a ja kuśtykałem za nimi, tak jak przez całe życie kuśtykam za fascynującymi mnie ludźmi, bo dla mnie prawdziwymi ludźmi są szaleńcy ogarnięci szałem życia, szałem rozmowy, chęcią zbawienia, pragnący wszystkiego naraz, ci, co nigdy nie ziewają, nie plotą banałów ale płoną, płoną, płoną jak bajeczne ręce eksplodujące niczym pająki na tle gwiazd, aż nagle strzela niebieskie jądro i tłum krzyczy "Oooo!"."
czytaj dalej >Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka
© Edula.pl 2010
